[Trans] NEWS "Wild Love" ~ Popolo 2008.04

posted on 17 Apr 2008 20:00 by temassu in Trans

เห็นว่ามันสนุกดี
ไม่อารัมภบทมาก...อ่านกันเลยดีกว่าเนอะ
แต่ระวังนะ...มันยาว
เราเตือนท่านแล้ว หึหึหึ

NEWS -- "WILD LOVE"
Popolo 2008.04

เหตุผลที่ทำให้ร้องไห้ของแต่ละคนก็ต่างกันไป แต่น้ำตาแห่งเสียงหัวเราะของพวกเขามีเหตุเดียวกัน!
「ท่าทางการกระโดดของชิเงะมันดูฮานะ (หัวเราะ)"」

ซิงเกิล Taiyou no Namida ของ NEWS จะวางแผงวันที่ 8 มีนาคมนี้ (แต่จริงๆ มันวางเดือนกุมภานี่นา...ช่างเหอะ) ดังนั้นในเดือนนี้เราจะสัมภาษณ์ในธีมของ "namida (น้ำตา)" พวกเขาพูดว่าซึ้งกันขนาดไหนที่โตเกียวโดม และความรู้สึกตอนที่มองย้อนกลับไปในช่วงที่ถูกพักงาน เรื่องราวดีๆ 6 เรื่องแห่งน้ำตา เพราะพวกเขาเชื่อมั่นในอนาคตและพยายามกันอย่างดีที่สุด

Namida Talk 01
น้ำตาแห่งเสียงหัวเราะ
ทุกคนหัวเราะกันแบบไม่หยุดตอนชิเงะป๊อบอัพ!

พีจัง - พูดถึงครั้งที่หัวเราะจนร้องไห้เมื่อเร็วๆ นี้เนี่ย ฉันว่าเป็นการป๊อบอัพของชิเงะนะ (ป๊อบอัพหมายถึงการกระโดดขึ้นบนเวทีจากพื้นที่อยู่ต่ำกว่า) ชิเงะ พูดเรื่องนี้ได้มั้ย?
ชิเงะ - อืม ตามสบาย
พีจัง - ตอนคอนเสิร์ตชิเงะป๊อบอัพได้ไม่ดีเท่าไหร่ (หัวเราะ)
เทโกะ - ใช่ ใช่ ใช่ (หัวเราะ)!
เคจัง - นั่นตลกอ่ะ แล้วทุกคนก็เริ่มพูดเรื่อง "ปกติชิเงะกระโดดดีรึเปล่า?" พอถึงช่วงเอ็มซีตอนคอนเสิร์ตที่เซ็นได เราเลยทดลองให้ยามะพีกับชิเงะกระโดดพร้อมกัน
เรียวจัง - แล้วพีก็โดดสูงมาก...
เคจัง - หรืออีกอย่างคือ ชิเงะไม่ได้เรื่องจริงๆ (หัวเราะ)
เรียวจัง - แล้วเขาดูแบบ komanechi จริงๆ นะ (komanechi คือ...ประมาณว่าการโพสท่าที่ฮาๆ หรืออะไรทำนองนั้น ไม่มีความหมายแบบเฉพาะเจาะจงง่ะ)
ทุกคน - (ฮาแตก)
เคจัง - เรียวจัง นั่นเป็นการยกตัวอย่างที่เพอร์เฟกต์มาก! (หัวเราะ)
เทโกะ - ฉันหัวเราะเยอะมากหลังจากเขาพลาดไปสองรอบ
มัสสึ - หลังจากโดดกับยามาชิตะคุงแล้วเขาก็โดดกับฉันนี่นา? แล้วใครแพ้?
เทโกะ - ใช่ พวกนายโดด แล้วนายก็ก้นกระแทกพื้น ใช่มั้ยชิเงะ?
ชิเงะ - เอ่อ อืม (ยิ้มเจื่อนๆ)
เทโกะ - ชิเงะโดดได้สูงมากกกตอนโดดกับมัสสึ แต่เพราะนายโดดสูงกว่าที่ทำตามปกติ นายก็เลยลื่นตอนลงพื้น
ชิเงะ - แต่ฉันจะพูดบ้างจะได้ไม่มีใครเข้าใจผิด - ปกติฉันก็โดดได้ดีแหละน่า!
เทโกะ - รู้แล้ว รู้แล้ว (หัวเราะ)

Namida Talk 02
น้ำตาแห่งความท้อแท้
เพราะเราพยายามที่สุดแล้วทุกคน ตอนนี้พวกเราก็เลยอยู่ตรงนี้แล้ว

ชิเงะ - น้ำตาแห่งความท้อแท้ เป็นตอนที่พวกเราถูกพักงานใช่มั้ย?
มัสสึ - ตอนนั้นมันน่าท้อใจซะจนบอกเป็นคำพูดไม่ได้เลย
ชิเงะ - เราไม่รู้ว่าเราจะได้กลับมาอีกเมื่อไหร่
พีจัง - แต่ฉันไม่เคยจะคิดว่าพวกเราจะสลายตัวกันแล้ว
เรียวจัง - ฉันไม่ได้เสียน้ำตาแห่งความท้อแท้ไปเลย เพราะฉันไม่ร้องด้วยเรื่องแบบนั้น
ชิเงะ - เราพยายามกันดีที่สุดแล้วในปีนั้น
เคจัง - เพราะว่ารู้สึกจริงๆ ว่าทุกคนกำลังพยายามกันอยู่ ฉันเลยคิดว่าถ้าพวกเราได้อยู่ด้วยกันอีกครั้งนึง ก็คงโอเคแน่ๆ
เทโกะ - ฉันรู้สึกเหมือนความท้อแท้มันกลายเป็นสปริงบอร์ดให้พวกเราพยายามกันเต็มที่ แล้วนั่นก็กลายเป็นพลังอีกครั้งตอนพวกเรากลับมา ฉันว่าถึงแม้เราจะถูกพักกิจกรรมทุกอย่าง เราก็ยังเดินหน้ากันต่อไปถึงจะแค่นิดเดียวก็เถอะ
พีจัง - เพราะเรามีความรู้สึกเสียใจแบบนั้น ตอนนี้พวกเราก็เลยได้อยู่ตรงนี้ ไม่ว่าน้ำตาแบบไหนจะไหลออกมา ก็มีความหมายทั้งนั้น

Namida Talk 03
ซึ้งจนมีน้ำตา
ตอนดูหนังฉันร้องไห้ใหญ่เลย

ชิเงะ - ถ้าฉันดูหนังที่ซึ้งๆ นะ ฉันจะร้องไห้
เทโกะ - ฉันร้องไห้เพราะหนังเหมือนกัน~
มัสสึ - ถึงฉันจะดูรายการที่อาจจะทำให้พวกนายซึ้ง ฉันก็อาจจะไม่ร้องไห้อ่ะ
ชิเงะ - เอ้อ ครั้งนึงในห้องพัก โคยามะกับเทโกชิดูรายการทีวีรายการนึงที่มันชวนเศร้าน่ะ - ร้องไห้กันทั้งคู่เลย นั่งกันตรงนั้นแล้วก็ใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดตา (หัวเราะ)
เคจังกะเทโกะ - นั่นมัน...!
เคจัง - ครอบครัวในรายการเค้าพูดถึงเรื่องที่มันซึ้งน่าดูเลย แล้วฉันก็เลยเริ่มร้องไห้~
เทโกะ - เราทำให้เมคอัพหายไปแล้วก็เลยต้องทำกันใหม่หมด รู้มั้ย ตอนที่ฉันอยู่ประถมฉันร้องเรื่องปิกะจูล่ะ (ใช่แล้ว ปิกะจูเรื่องโปเกมอนนั่นแหละ) แอชน่ะ...แล้วปิกะจูนะ... (เสียงค่อย)
เคจัง - พูดถึงช่วงประถมก็ดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? อืม ฉันก็มีจุดอ่อนกับเรื่องเพื่อนรักเหมือนกันนะ
ชิเงะ - ท่าทางนายยังกับจะร้องไห้ตอนดู "เครยอนชินจัง" แน่ะ
เรียวจัง - ที่ฉันร้องไห้จริงๆ คือ "จอห์น คิว" เป็นหนังที่พ่อจะให้หัวใจของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตลูกชาย แต่พ่อคนนั้นน่ะเท่น่าดูเลย!
พีจัง - ฉากใน "มอนสเตอร์ อิงก์." ตอนที่บูกลับมาก็ทำให้ฉันรู้สึกแย่มาก
เรียวจัง - อ้าาา นั่นแหละ ใช่เลย! ตอนที่ซัลลี่พาบูกลับมา
พีจัง - เรียวจัง ดูด้วยเหรอ?
เรียวจัง - อืม ฉันเห็นคนร้องไห้ตอนฉากนั้น บูกลับมา ถือของเล่นไว้ พูดว่า "ซัลลี่ ฉันจะให้ไอ้นี่เธอ แล้วก็นี่"...
พีจัง - ใช่ ใช่เลย!
มัสสึ - โอ้ว ฉันไม่ค่อยร้องไห้นะตอนดูรายการทีวีหรือดูหนัง
ชิเงะ - นายเป็นพวกที่จะซึ้งกับสิ่งที่อยู่ในชีวิตจริงนี่นา? อย่างวันที่อยู่ที่โดมอะไรพวกนั้นน่ะ
มัสสึ - ก็จริงนะ แต่ก็แค่ถึงจุดที่เกือบจะร้องไห้นะ แต่พวกนายทุกคนก็ซึ้งกันไม่ใช่เหรอ?
พีจัง - อืมม ฉันเกือบจะร้องไห้เหมือนกัน
ชิเงะ - ตอนเปิดเราลงมาจากด้านบน ไม่ซึ้งกันเหรอตอนที่ค่อยๆ มองเห็นคนดูน่ะ?
เทโกะ - ฉันเป็นนะ ฉันเป็น!
เคจัง - ซึ้งที่เราได้รับการสนับสนุนจากคนที่มากขนาดนั้น...
ชิเงะ - ฉันเลยร้องไห้ตามมัสสึ (morainaki) แล้วก็เกือบจะร้องไห้เหมือนกัน
เรียวจัง - ♪ Ee~i~ya~
เทโกะ - เอ๋ อะไรน่ะ?
เรียวจัง - ♪ Kimi kara morai naki (น้ำตาที่ติดมาจากเธอ - อืมม มันคือเพลงๆ นึง)!
เทโกะ - อ่า~ ไม่เห็นเข้าใจเลยอ่ะ (หัวเราะ)

Namida Talk 04
น้ำตาที่อร่อย
ใน 6 คนนี้ คนที่พิถีพิถันเรื่องรสชาติคือนิชิกิโด เรียว!?

ชิเงะ - ร้านซูชิที่โคยามะกับฉันไปมาเมื่อวันที่แล้วแจ๋วมาก
เคจัง - แจ๋วจริงๆ!
มัสสึ - ไปไหนกันมาเหรอ?
ชิเงะ - ร้านซูชิที่กินซ่า
พีจัง - อยากไปมั่งจังเลยน้าาา~!
ชิเงะ - เรามีผู้ใหญ่พาไปจากที่ทำงานน่ะ
มัสสึ - ดีมะ?
เคจัง - ฉันไม่เคยกินซูชิเม่นทะเลได้เลยนะ แต่ว่าที่นี่ฉันกินได้
พีจัง - หลังจากไปต่างประเทศซักอาทิตย์นึงนะ เต้าหู้แบบเสฉวนที่แม่ฉันทำเองตอนกลับมาเนี่ยมันดีชะมัด!
เคจัง - ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร พอไปต่างประเทศนะ นายจะเริ่มคิดถึงรสชาติอาหารที่แม่ทำ หรือไม่ก็อาหารญี่ปุ่น
พีจัง - ตอนไปต่างประเทศ ฉันก็เริ่มอยากกินอาหารพวกข้าวหน้าเนื้ออะไรเงี้ยมากเลย
มัสสึ - เบนโตะข้าวหน้าเนื้อที่พวกเรากินกันตอนทัวร์ก็อร่อยนะ เรากินกันที่เซนไดใช่มั้ย ฉันว่า?
เรียวจัง - ถูกแล้วล่ะ แต่สำหรับฉัน สตรอเบอรี่เนี่ย! (พูดตอนกินสตรอเบอรี่)
เคจัง - นั่น?
เรียวจัง - สตรอเบอรี่พวกนี้อร่อยจริงๆ มีติดที่แก้มฉันมั่งมั้ย?
เทโกะ - มี (หัวเราะ)
เรียวจัง - จริงดิ? ว่าแล้ว อยากกินมั่งมั้ย?
เทโกะ - (กินอยู่) อร่อยจัง!
ชิเงะ - ในพวกเรา 6 คนเนี่ย นิชิกิโดคุงจะจู้จี้เรื่องรสชาติมากสุดเลยนะ
พีจัง - ถ้าเขาบอกว่าอะไรอร่อยก็ไม่ต้องสงสัยเลยแหละ
เรียวจัง - จริงเหรอ? ฉันค่อนข้างถนัดเรื่องชิมน่ะ ถึงจะมีเยอะที่ฉันทั้งชอบทั้งเกลียดก็เถอะ (หัวเราะ)
ชิเงะ - นายไวต่อรสชาตินะ
พีจัง - จนเดี๋ยวนี้พวกเราก็ไปกินที่เดิมๆ ตลอดเลย เราเคยไปแค่ร้านยากินิกุ ไม่ก็เทโชกุเอง (teishoku ร้านอาหารชุด)
เรียวจัง - ก็จริงนะ (หัวเราะ)

Smile Column
บอกเรื่องที่เพิ่งทำให้ยิ้มหน่อยสิ!

ยามาชิตะ โทโมฮิสะ
ทุกคนในห้องอาบน้ำที่คุมาโมโตะ!

ตอนที่พวกเราไปทัวร์กันที่คุมาโมโตะ เมมเบอร์ทุกคนไปโรงอาบน้ำที่ใหญ่ๆ กันแล้วก็สนุกน่าดู! อาบน้ำแล้วรู้สึกดีมากเลยแล้วนมที่ผมกินตอนออกมาก็อร่อยด้วยล่ะ!

โคยามะ เคอิจิโระ
ผมพยายามที่สุดแล้วสำหรับละครเวที!

ตอนที่ถ่ายโปสเตอร์สำหรับละครเวที "Loss : Time : Life" เสร็จ ผมสนุกมากตอนที่เล่นเกมฟุตบอลกับนักแสดงร่วมกับผม ฟุรุยะ อิกโก

นิชิกิโด เรียว
สตรอเบอรี่อร่อยจัง!

สตรอเบอรี่ที่ผมกินวันนี้อร่อยนะ ผมก็เลยยิ้มได้ ตอนที่อยู่ชั้นประถมผมปลูกต้นสตรอเบอรี่ ประมาณสี่ต้นที่ขึ้นดี แล้วผมก็ยังจำรสชาตินั้นได้อยู่เลย!

คาโต้ ชิเงอากิ
ผมซื้อกล้องที่ผมอยากได้มาแล้ว!
ผมไปซื้อกล้องมา เป็นของมือสอง 30 ปีที่ดูดีเลยล่ะ แล้วการไปซื้อของที่กินซ่ากับเพื่อนแบบเรื่อยเปื่อยก็สนุกดีด้วย

มาสึดะ ทาคาฮิสะ
เค้กที่เซนไดอร่อยมา~กเลย ♥

พอกลับมาจากเซนไดจากทำงาน ผมได้เค้กมาจากสตาฟเป็นของฝากแล้วก็มีความสุขมากก~! กินตอนที่หิวเนี่ย อร่อยจริงๆ เลย!

เทโกชิ ยูยะ
ผมยิ้มตอนดูทินนี่ หมาที่น่ารักของผม!

ก่อนหน้านี้ผมถ่ายรูปที่ระลึกเซจินกับครอบครัวแล้วก็เจ้าหมาที่รักของผม ทินนี่ แต่ทินนี่น่ะมองที่กล้องมากกว่าผมแล้วก็ทำหน้าตาประหลาด ผมก็เลยหัวเราะเลย!

Credits: Eng trans by daelite

อื้มม
ยาวมั้ยเนี่ย
แต่มีความรู้สึกว่ามันยาวเหมือนกัน

รูปที่ถ่ายเนี่ย...อีโรนะ
แต่ไม่เห็นจะเข้ากับเรื่องที่พูดกันเลยเนอะ
ออกจะเอ๋อๆ น่ารักแกมปัญญาอ่อน ฮ่าๆๆ

ขอดองบล็อกไว้ซัก 3-5 วันนะค๊า~
ไปต่างจังหวัดจ้า

(มิน่าวันนี้มันถึงได้ขยันแปลเยอะ เพราะงี้นี่เองนะ)

Comment

Comment:

Tweet

เฮ้อ...~~
ทำไมผู้ชายคุยกันมันน่ารักขนาดนี้น้า~~!
อ่านไปยิ้มไปค่ะ....
อยู่กับพวกนี้นี่...มีความสุขจังเลยฮะ
.
Arigatou~!
.
เห็นแวบๆว่ามันยังมีอยุ่ งั้นก็สาดส่งท้ายฮะ..55+
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ
.
อ้อ ขอแฮปรูปไปเก็บเล่นนะฮะ เซตนี้มีแล้ว แต่ไม่ครบง่ะ~~!T^T

#2 By [ yuu e ] on 2008-04-17 22:01

โอ้วววววว
อ่านแล้วยิ้มเลยน่ารักจริงๆ

เรียวจังดูมอนสเตอร์อิ๊งด้วยเหรอเนี่ย O[]O !!!
แถมเรียวจังยังพากย์เป็นช็อทได้อีก เอิ๊กๆๆ

กินสตอเบอร์รี่ด้วยนะ
อิอิอิ ชอบกินเหมือนใครรึเปล่าน้า ~ >.<

นั่นสิๆ รูปถ่ายไม่เข้ากับบทสัมพาษณ์เลยแฮะ
แต่เรียวจังเซะซี่ ~~~~
ขอบคุณสำหรับบทสัมพาภษ์จ้า double wink

#1 By { Chiwoo on 2008-04-17 20:57