* † TeMassu † * 『その笑顔僕に見せて』

NEWS >> "Confessions of Badness"
Myojo 2008.06

ขอโทษจริงๆ นะครับ!

NEWS’ Confessions of Badness
คำสารภาพผิดของ NEWS

หยิบแว่นกันแดดขึ้นมาใส่แล้วลองทำเป็นพูดว่า "เฮ้เฮ้เ---ฮ้~" ดูสิ ทั้งหกคนแต่งตัวแบบคนเกเรพวกนั้นเลย แล้วก็เผยเรื่องเกเรที่เขาเคยทำกัน!

โคยามะ เคอิจิโระ

• ตอนอยู่ม.ปลายผมแอบย้อมผมเป็นสีบลอนด์โดยที่โรงเรียนไม่รู้เรื่อง เพราะว่าเป็นอะไรที่ผิดกฎโรงเรียน ผมก็เลยผมบลอนด์แค่ตอนอยู่นอกโรงเรียนแต่ว่าใช้สเปรย์ผมดำตอนอยู่ในโรงเรียนเพื่อปิดไว้น่ะ ผมไม่เคยมีช่วงที่ต่อต้านแล้วก็ไม่ได้เป็นพวกแยงกี้ด้วย แค่รู้สึกว่าอยากจะทำน่ะครับ ผมยังออกจากห้องเรียนก่อนจะหมดเวลา 3 นาทีตอนจะพักกลางวันทุกครั้งเลยด้วย แต่ก็เป็นเพราะเฟรนช์ฟรายส์ที่โรงอาหารขายหมดทันทีทุกทีเลย เป็นเหตุผลที่น่ารักใช่มั้ยล่ะ? ♥

• ผมจะสารภาพผิดเรื่องที่ผมเพิ่งทำไปเร็วๆ นี้ล่ะนะ! ตอนที่ผมเล่นละครเวทีเรื่อง "Loss : Time : Life" ผมกินโดนัทที่ผมถือมาไป 5 ชิ้นแน่ะ! ถึงจะมีป้ายบอกว่า "1 คนต่อ 1 ชิ้น" ก็เถอะ... แต่ผมเป็นคนเอามันมานี่นา...แล้วมันก็อร่อยมากเลย ♪ แน่นอนว่าเมื่อไหร่ที่เป็นเรื่องอาหารเนี่ย (โดยเฉพาะของทอด) ผมจะทำเรื่องไม่ดีๆ ประจำ (หัวเราะ) แต่คนประเภทที่ภายนอกดูเป็นคนดีแต่แอบทำเรื่องไม่ดีเนี่ยเป็นคนที่ไม่ดีจริงๆ นะ น่ากลัวออก!

นิชิกิโด เรียว

• ตอนที่ผมคิดว่า "ฉันนี่เกเรจัง"? ก็เคยคิดครับ ตอนที่ผมยืนอยู่หน้ากระจกแล้วใส่กางเกงยีนสีดำ รองเท้าบูทสีดำ แล้วก็แจ็คเก็ตสีดำ ผมคิดว่า "ฉันนี่เกเรจัง~!" บางทีผมก็นึกอยากจะใส่เสื้อผ้าแบบนั้นบ้างน่ะ ถึงมันจะสีเดียวกันหมด จุดร่วมก็คือมันทำขึ้นมาจากอะไร แล้วก็ยังเป็นจุดที่ว่าถึงจะมองด้วยตาแล้วเห็นว่าข้างนอกมันเป็นสีดำหมดแล้วก็ดูไม่ดีเสียเลย แต่ชั้นในของผมเป็นลายที่น่ารักนะ (หัวเราะ)

• ด้านเกเรของผมอีกอย่างก็คือถึงขั้นที่หลอกคนอื่นเลย เรื่องนี้เกิดเมื่อประมาณสามปีที่แล้วนะคิดว่า? ผมเดินเล่นในเมืองกับอุจี้และอยู่ดีๆ ก็คิดว่าจะโทรหาคุซาโนะ ผมโทรไปบอกว่า "เฮ้ย ทำไงดีเนี่ย! อุจี้..เกิดอุบัติเหตุกับอุจี้! อ๊าา..ทำไงดี!" แล้วคุซาโนะก็กังวลมากเลย! ผมเลยบอกไปว่า "ฉะ-ฉันไม่รู้จะทำอะไรดี งั้นเปลี่ยนให้..." แล้วก็ส่งโทรศัพท์ให้อุจี้ อุจี้ก็รับแล้วพูดว่า "เฮ้~ ว่าไง?" แบบสบายๆ สุดๆ แล้วการเซอร์ไพรส์ของเราก็ประสบผล (หัวเราะ) โหดร้ายน่าดูเลยเนอะ แต่มันเป็นวันเอพริลฟูล เพราะงั้นให้อภัยฉันเถอะ!

ยามาชิตะ โทโมฮิสะ

• ตอนอยู่ชั้นประถมผมเคยต่อยกับเพื่อน ผมชอบหาเรื่องน่าดูเหมือนกัน ตอนอยู่มัธยม ดูสภาพภายนอกแล้วผมค่อนข้างเป็นพวกเหลวไหลเลยล่ะ ผมไปโรงเรียนในสภาพที่กางเกงหลวมๆ กระเป๋าก็ดูไม่มีอะไรแล้วก็แบนแต๊ดแต๋ แถมผมยังสีบลอนด์อีก คนอื่นมักบอกว่า "เธอน่ะน่ารัก" หรือ "เธอดูเหมือนเด็กผู้หญิงเลย" กับผม ผมก็เลยอยากแสดงให้เห็นว่า "ฉันเป็นผู้ชายนะ!" ก็เลยคิดว่าผมมีอะไรที่จะบอกว่าเป็นช่วงที่เหลวไหลได้เหมือนกันนะ

• สมัยมัธยมผมหนีออกจากบ้านครั้งนึง ผมทะเลาะกับแม่แล้วก็บอกว่า "งั้นได้ ผมไปล่ะ!" แล้วก็ออกจากบ้านไปเลย ไปอยู่บ้านเพื่อนหลายวัน ผมไม่มีความตั้งใจที่จะกลับบ้านหลังจากวันนึงหรือสองวันเลย เพราะว่าผมอยากให้แม่เข้าใจว่าผมจริงจัง แต่ก่อนที่จะรู้ตัวผมก็กลับบ้านแล้ว ผมยังสงสัยอยู่ว่าเพราะอะไร? ต้องเป็นเพราะครอบครัวเป็นอะไรที่ถึงแม้เราจะแยกออกมาแล้ว แต่เราก็จะกลับไปอยู่ดีน่ะครับ

เทโกชิ ยูยะ

• ตอนอยู่ ป.2 ใครก็เอาผมไม่อยู่จริงๆ...ผมเปิดกระโปรง หอมแก้มเด็กผู้หญิง ครูประจำชั้นดุผมหลายครั้งมาก พอมาคิดตอนนี้ ผมว่าผมเป็นเด็กมีปัญหาจริงๆ เลย แต่ตอนยังเด็กผมคิดว่าการสื่อสารกันแบบนั้นระหว่างเด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงเป็นเรื่องปกติ ผมไม่มีความคิดว่าอะไรคือ "ไม่ดี" อืม..แต่ผมได้ช็อกโกแลตจากเด็กผู้หญิงคนนั้นที่พูดถึงตอนวันวาเลนไทน์ด้วย แล้วนั่นเป็นเรื่องไม่ดีหรือเปล่านะ...ผมไม่รู้แฮะ (หัวเราะ)

• ผมเป็นคนประเภทที่ว่า ถ้าเกิดชอบใครขึ้นมา ถึงแม้จะเริ่มคิดว่าคนอื่นเป็นศัตรูไปหมด แต่ผมก็คิดแค่ว่าผมต้องทำอะไรให้ได้ใจของเธอ อย่างเช่น ถ้าผมเกิดรักคนๆ เดียวกับที่เพื่อนสนิทของผมชอบ ผมจะไม่เที่ยวไปปล่อยเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเขา ถ้าเป็นคนที่ผมชอบจริงๆ ผมมั่นใจว่าผมจะไม่คิดถึงผู้หญิงคนอื่นเลย และผมว่าไม่ดีเท่าไหร่ที่จะกลายเป็นทาสของความรัก ผมพูดไปอย่างนั้นแต่ก็สำหรับเมื่อผมมีคนที่รักมากขนาดนั้นน่ะนะ...

คาโต้ ชิเงอากิ

• ผมวางแผนว่าจะไปเล่นสโนว์บอร์ดตอนเดือนมีนาคม แต่พอทำปุ๊บก็โดนวางตัวให้เล่น "Hokaben" เลย แต่ยังไงผมก็อยากจะไปให้ได้อยู่ดี วางแผนไว้คร่าวๆ มาก (?) ผมคิดไว้แล้วก็ไปเลย! ผมโดนแม่จับได้ตอนที่เตรียมพร้อมจะไปแล้ว แล้วแม่ก็พูดโกรธๆ ว่า "ลูกมีละคร ไปไม่ได้นะ!" ผมเลยทำเป็นว่าเห็นด้วยแต่ก็เอากระเป๋าใส่รถตอนที่แม่ไม่ได้สังเกต แล้วก็ไปเช็คตารางของผู้จัดการว่าเขาจะไม่โทรหาตอนที่ผมกำลังเล่นสโนว์บอร์ดอยู่ (หัวเราะ) ผมรู้สึกผิดที่โกหกนะ แต่ก็กลับบ้านมาแบบไม่เจ็บตัวเลยเพราะงั้นให้อภัยผมเถอะ!

• ผมว่าตัวเองไม่มีด้าน "เกเร" จริงๆ เท่าไหร่นะ วัยต่อต้านของผมมีแค่อาทิตย์เดียวแล้วก็ไม่เคยต่อยกับเพื่อนด้วย การทะเลาะของผมเหมือนถกเถียงกันมากกว่า เพราะผมฉลาดไง (หัวเราะ) เรื่องไม่ดีที่ผมทำเป็นบางครั้งก็ประมาณว่า เอาถั่วหนึ่งกำมือใส่ในเสื้อผ้าของผู้จัดการ มีบางครั้งที่ผมอยากเห็นหน้าเซ็งของคนอื่นน่ะ ...เอ๊ะ หรือว่าจริงๆ แล้วผมเกเรกันแน่เนี่ย!?

มาสึดะ ทาคาฮิสะ

• อย่างตอนที่อยู่ในห้องแต่งตัวตอนคอนเสิร์ตน่ะครับ มีขนม 6 ชิ้นวางไว้ เอ่อ..ถ้านับเมมเบอร์ดูเนี่ยก็ต้องคิดว่า "คนละหนึ่ง" อยู่แล้ว แต่ผมก็มักจะกินไปสองอยู่ตลอดเลย มีมาสึดะเกเรในใจผมที่คิดว่า "ถ้านายกินสอง ก็จะมีคนที่ไม่ได้กิน ดังนั้นนายต้องกินโดยไม่ให้ใครเห็นนะ..." แต่ถึงจะเป็นแบบนี้ ก็ไม่เคยเป็นปัญหากับเมมเบอร์คนอื่นเลย ในโลกนี้ผมก็ทำได้ดีเหมือนกันน้า~ ♪

• ตอนที่ผมเป็นจูเนียร์ผมตีลังกากลับหลังไม่ได้ แล้วผมก็ยังจำได้ว่าต้องฝึก พอทำได้แล้วผมก็ได้โอกาสแสดงในรายการ "Music Station" ตอนที่ซ้อมผมก็ทำได้ดีนะ แต่พอถึงตอนจริงผมก็ทำไม่เป็นท่าเลย... รีเพลย์ที่ฉายบนมอนิเตอร์มันเล็กมากจนมองไม่เห็นหน้า ผมเลยทำเป็นว่าผมไม่รู้ว่านั่นคือใครแล้วก็อารมณ์เสียประมาณว่า "นั่นใครเนี่ย~!" ผมเองครับ ขอโทษครับ (หัวเราะ)

Credits: daelite

พาร์ทไม่ดีจบไปแล้วล่ะน้า~
แต่รู้สึกว่ามันไม่ดีแบบขำๆ น่ารักๆ ไงไม่รู้
ไม่ถึงขั้น เนอะ 55+

เรียวจังพูดถึงจี้จังกับคุด้วย
เป็นอะไรที่ดีจังน้า...โดยเฉพาะคุ
มีชื่อนี้หลุดออกมาตามแม็กซักที...
((แต่เจ้าตัวไม่อยู่นี่หว่า อ้าววว))

เคจังทำสีผมตั้งแต่ตอนนั้นจริงๆ นั่นแหละ
ถึงว่าไม่เห็นจะเคยเห็นตอนผมดำเลย ฮ่าๆๆ
เรียวจังยังฮาได้อีกตอนพูดถึงเสื้อผ้า คิดอะไรน่ะท่าน...

พีจังท่าทางจะเก็บกดที่คนอื่นมองว่าน่ารักนะเนี่ย
เคยหนีออกจากบ้านด้วยรึ...อ้อ ((อ้อเพื่อ?? ))

สรุปว่าเทโกะไร้เดียงสาหรือว่า เอ•โระ กันแน่ ฮ่าๆๆ
แต่ข้อสองตอบได้แบบว่า...เป็นคนรักมั่นจริง
ใครได้เป็นแฟนนี่ดีเนอะ  ((จริงๆ นะ นี่ซีเรียส))

พี่เงะเป็นคนที่ดื้ออย่างแท้จริง.. แต่ถ้าเป็นป๋อมก็จะทำงั้นแหละ
ก็อยากไป..จะให้ทำไง?? แต่ที่บอกว่าตัวเองฉลาดเนี่ย
พูดชมตัวเองอีกแล้วเร้อออ ฮ่าๆๆๆ หลงตัวเองจริงด้วย

มัสสึพูดเรื่องกินอะเกน..อืมม
ป๋อมว่าเค้าคงรู้กันแล้วแหละว่ามัสสึเป็นคนกินน่ะ
แต่ข้อสองเนี่ย..แอบได้อีกนะนั่นน่ะ เหอะๆๆ

พรุ่งนี้สอบละยังจะมาพล่ามยืดยาวอีกคนเรา
งั้นบายจ้ะ